Onze fietsen staan geketend aan de Sint-Martinuskerk van Deinze. Nooit gedacht dat deze heilige zoveel kerken heeft, vernoemd naar hem. Wat een gekloofde mantel al niet teweeg kan brengen. In Dentergem cashten we onderweg met onze fiets nog wat papieren geld in een cashpunt, want je betaalt de Meiskensbossen door geld in een omslag in een bus te steken. Het zou een idee zijn om op de bus een QR-code te kleven, zodat je ook digitaal kan betalen.
De route tussen Deinze en Tielt was me niet onbekend als treinstapper tussen beide treinstations. De route was iets korter dan gepland, omdat we morgen afgesproken hebben met Aagje en de kleinkinderen in de Brielmeersen van Deinze. Het spoor naar Tielt en de Leie waren onze ankerpunten vandaag. Gelukkig kregen we meer schaduw dan verwacht, zeker het pad langs de Leie bood heel wat lommerte, maar ook veel brandnetels.
We hoopten op het kerkhof bij de Sint-Jan Baptistkerk in Grammene een zitbank te vinden in de schaduw, maar we moesten 200 meter terugkeren naar de Leie om te picknicken op een bankje (in de zon). Voor Wontergem kwamen we een kruising tegen van de GR129 en 128, een punt die we in het verleden ook zijn tegengekomen tijdens onze tocht tussen Brugge en Arlon. In Wontergem genoten we van het mooie standbeeld van Flandrien Lucien Buyze.
We eindigden opnieuw in de Meiskensbossen, het gebied bestaat uit oud en nieuw aangeplant bos, hooilanden en weilanden met enkele poelen, die bijna droog staan.
Het was een mooie wandeling, niet zo warm als in de Tour, maar ik had ook zoutafzetting op mijn kleren. We fietsen 4 dagen zoals Wouter De boot met de wind mee, gelukkig, want er stond veel wind.
We onderbreken nu onze SMR voor een tijdje, hopelijk niet voor lang.
Reacties
Een reactie posten