We zitten binnen, 22 graden, zalig. Nee, we lieten geen airco installeren in Oes Nest, wel thuis. Het fietstochtje van 15 km naar de jachthaven van Halluin gaf hoop deze morgen, eerst naar Wervik langs de Leie waar we getrakteerd werden op heel wat schaduw.  Ook vanf Wervic-Sud fietsen we verder langs la Lis en het bleef onder de bomen fietsen.  Maar toen boorde Sabrina mijn hoop de grond in door aan te geven dat onze terugtocht naar Houthem vooral door de velden liep, waar weinig beschutting was. We bonden onze fietsen met drie kettingen samen aan een reclamebord voor de haven van Halluin, waar je nog steeds de camper kwijt kan, niettegenstaande de locatie niet meer bij Park4Nights staat.   We vertrokken door de havenbedrijven die vooral door Galloo gedomineerd worden.  Ik heb ooit nog les gegeven aan een zoon (die nu 54 jaar moet zijn) en 23 jaar geleden nam ik er met school een kortfilm op. Na zo'n 5 km trokken we inderdaad de velden in en nergens was er nog ...

We zijn eraan begonnen, de SMR deel 1. Na de GR5a die ik grotendeels alleen heb afgelegd toen ik nog voor andermans pensioen zorgde en de GR129 die we samen ondernamen, staat nu de Sint-Martinusroute op het programma. De school waar ik 38 jaar heb lesgegeven, staat in Oekene en is een Sint-Martinusparochie. Tijdens mijn vele wandelingen, kwam ik regelmatig een aanduiding van deze route tegen. De route loopt van Utrecht naar Tours, maar wij willen ons beperken tot het Vlaamse deel. Eerst wilden we vanuit Antwerpen naar West-Vlaanderen afzakken, maar omstandigheden deden ons dichtbij vertrekken. Omdat Houthem - Zillebeke korter is met zijn 16,4 km, stapten we dit deel eerst af. Morgen staan er 19,5 km op de teller tot in Halluin net over Menen, waar het Franse deel start. Oh ja, Houthem ligt niet meer in Vlaanderen, maar werd in 1963 geschonken aan Wallonië, wij kregen toen Voeren. Het was warm, maar we wandelden vaak in de lommerte, wat ons tochtje dragelijk maakte. Nu ligge...

Bij mijn weten is Nederland het enige Europees land waar je met de camper niet vrij mag staan, maar enkel op aangegeven plaatsen. Die zijn vaak betalend, maar in Vogelwaarde biedt de gemeente twee parkeerplaatsen aan, wel zonder voorzieningen. We zakten eerst af naar 3x A + U in Ledeberg. De kleindochters waren blij ons te zien en wij hen. Aagje had voor pompoensoep gezorgd die zijn sporen naliet rond de monden van A en U. Rond 3 uur arriveerden we op onze bestemming. Het zonnetje lokte ons naar buiten voor een korte wandeling over de polderdijken van de streek. We zijn blij opnieuw bij onze Noorderburen te vertoeven.

We proberen sedert Sabrina ook op pensioen is, maandelijks een drietal dagen vrij te pinnen in onze kalender om er met Oes Nest op uit te trekken.  Voor november stelde ze een wandeldriedaagse voor in Meetjesland, een idee dat ze uit het Oost-Vlaamse toeristische magazine Routen had gepikt.  De voorbereiding van deze uitstap lag volledig in haar handen.  Ik heb enkel de drie knooppuntenwandelingen omgezet in een gpx-bestand om te gebruiken in Komoot, mijn wandelapp.  Ik had gisteren de camper van stal gehaald in Hooglede.  Vanmorgen was het kalm op de weg, want door de vrije dag waren geen vrachtwagens onderweg.  Even na tienen parkeerde ik Oes Nest naast het sportcentrum in Lembeke en een half uurtje later vertrokken we voor een wandeling van 21 km, grotendeels door en langs de Lembeekse bossen over een bladertapijt.  We pasten de route wat aan, want we stonden verder van het vertrekpunt dan gedacht.  Voor Sabrina was het al een tijdje geleden d...

De treinstapper van Tielen naar Turnhout is een van die wandelingen die je meeneemt uit het alledaagse ritme en je onderdompelt in de stilte van de Kempen. De tocht van ongeveer 25 kilometer begint aan het kleine station van Tielen, waar de geur van dennennaalden je al meteen verwelkomt. Vanaf de eerste meters stap je op zandpaden en door bossen die de typische sfeer van de streek ademen: stil, groen en ruig op de juiste manier. De route slingert al snel door de Tielenheide en de Visbeekvallei, een natuurgebied dat met zijn vochtige graslanden, houtkanten en poelen een paradijs is voor vogels, kikkers en insecten.  In de herfst kleuren de bossen in warme tinten. Soms lijkt het alsof je de wereld achter je hebt gelaten; alleen het zachte ruisen van de wind en het gekras van een kraai herinneren je eraan dat de tijd verdergaat. Halverwege bereik je het Zwart Water, een donker vennengebied dat zijn naam dankt aan de veenrijke bodem. Hier staat een picknickbank met uitzicht over het ...

    Deze keer koos ik voor de Treinstapper van Groenendaal naar Halle. Een mooie wandeling van station naar station, met veel groen, rustige paden en voldoende afwisseling onderweg. Vanuit Groenendaal wandel je vrijwel meteen een bosrijke omgeving binnen. De hoge bomen en brede dreven zorgen voor een rustige start. Daarna wordt het landschap geleidelijk opener en wisselen bospaden, velden en kleine wegen elkaar af. Ik maakte tijdens deze wandeling niet zoveel foto's. Soms is dat ook niet erg: minder stilstaan en gewoon wat meer genieten van de omgeving. De route bleef aangenaam tot het einde, al voelde de aankomst in Halle na de nodige kilometers uiteraard welkom aan. Een fijne Treinstapper voor wie houdt van bossen, rustige wandelwegen en een eenvoudige treinverbinding aan het begin en einde van de wandeling. Niet elke wandeling heeft tientallen foto's nodig om een mooie herinnering te worden. Komoot  

Ja, we hebben het gehaald: in 27 stapdagen van de Katelijnepoort in Brugge tot de bron van de Semois in Arlon.  In het totaal 585 km, met een gemiddelde van 22,5 km/dag, als je vandaag niet meetelt, want het was slechts 3,2 km stappen naar de bron.  We zijn best een beetje trots op onze prestatie, gezien onze leeftijd en mijn gewicht. Deze morgen konden we eens uitslapen, wat we ook gedaan hebben.  Bedevaarders zeggen vaak: "De tocht is belangrijker dan het doel".  We voelen ons geen pelgrims, maar het doel: de bron van de Semois was een beetje ontgoochelend, hoewel we ze kenden van het programma Dwars door België.  Maar we hadden beiden toch een emomomentje toen we aankwamen. We breiden nog een kleine stadswandeling aan die ik gevonden had op Reisroutes .  De trap naar de kerk van St-Médard trakteerde ons op een mooi panorama over de stad.  De bron van de Semois  heeft historisch belang door haar rol in de ontwikkeling van de stad, al sinds...

De kleine parking nabij een speelpleintje in Waltzing bleek geen goede keuze, die stond bijna vol met een viertal auto's.  Gelukkig had Sabrina een kleine km verder een tennisclub gespot.  Bij aankomst bleek dat er naast de tennisclub ook een voetbal- en hockeyveld waren en een grote parking.  De fietsen werden vastgeketend aan een hekken en weg waren we, voor de laatste grote stap.  We hebben er wel anderhalve km afgeknepen, dus werden de 24,5 km er 23.   Op de fiets hadden we ons regenjasje aan, niet tegen de regen, maar tegen de koude wind.  We kozen voor de fietsroute van Google Maps, want de N870 was ons veel te druk om langs te fietsen. We hadden energie genoeg voor de laatste fietsrit, dus werd vooral gefietst op Tour.  Bij aankomst in Waltzing verdwenen de jasjes snel in de fietstasjes. Er vielen ons vandaag twee dingen op: geografische namen zijn verwant aan het Duits en de mensen hier boeren goed.  Er staan hier heel veel nieuwe en ...

Het was een gematigde wandeldag vandaag,  positief bedoeld.  De afstand was met z'n 21,8 km minder dan de voorbije dagen.  Het was een droge dag met matige temperaturen en wolken afgewisseld met zon.  Het bosgehalte besloeg slechts 50% en de paden in het bos waren afwisselender dan de voorbije dagen.  Er zat maar één pittig klimmetje in de route, voor de rest matig stijgen en dalen. De financiële sector was ook beter vertegenwoordigd want er stonden verschillende banken langs onze route.  Deze keer moesten we geen omgezaagde stam als bank gebruiken om te eten, hoewel onze bank deze middag toch gemaakt was in een stam. Tegen half 10 stonden onze fietsen alweer bij een kerkhof, deze keer van Bébange.  Vandaar trokken we van het ene dorpje naar het andere: Guelff, Mélix-le-Tige, Châtillon en elk dorpje had zijn wasplaats, een gebruik dat je vaak in Frankrijk terugvindt.  In de 18° eeuw waren beken en rivieren door industrialisatie zo ve...

Bedankt Saint-Léger dat we gratis onze fietsen kunnen bijtanken naast het sportcentrum.  Het was even zoeken hoe, maar lukte dan toch.  Omdat er gisterenavond geen plaats was bij het sportcentrum van Saint-Mard, vonden we die wel naast het kerkhof, alweer.  We hadden weinig last van de spoorlijn die vlakbij liep.  Google Maps presenteerde een fietsroute over een ravel, dus opteerden we hiervoor om 13 km te fietsen van St-Mard naar St-Léger.  Bij aankomst sloegen we eerst een praatje met iemand die werkte in het sportcentrum.  Toen we wilden vertrekken, passeerde een oudere man met zijn hond: "West-Vlamingen?".  Bleek dat hij vroeger in Brugge woonde en zijn vrouw was afkomstig uit Izegem.  De wereld is klein. Het was opnieuw ideaal wandelweer, niet te warm en op een klein buitje na, droog.  West-Vlaanderen heeft weinig bos, maar we hebben onze voorraad hier zeker kunnen aanvullen.  Twee derde van de route van 22 km was opnieuw door het b...